Międzynarodowe Centrum Promocji Dialogu, Współpracy Kulturalnej i Edukacji

W niedzielę dn. 17 listopada 2013r. w Centrum odbyło się spotkanie podróżnicze z Marcinem Michalskim pt.: „Wyspy Owcze – przegapiany archipelag”.

Marcin Michalski – Gość niedzielnego spotkania zabrał nas w podróż do krainy zbiegów okoliczności. Słodko-gorzki obraz społeczeństwa bardzo odległego, w którym można przeglądać się jak w tafli zimnego Jeziora Leitisratn.

Farerzy (mieszkańcy Wysp Owczych) na przestrzeni zaledwie dwóch pokoleń przeszli drogę od biednych osadników, którzy nie mają nic poza owocem pracy własnych rąk i tym, co wyłowią z morza, do ludzi, którzy mają lub mogą mieć wszystko. Oczywiście dokonali tego, dzięki ciężkiej pracy w ekstremalnych warunkach oraz solidarności mieszkańców. 
Podczas spotkania mogliśmy się dowiedzieć o języku farerskim, który jest językiem urzędowym kraju, o dwóch sportach narodowych (piłce nożnej oraz wyścigach łodzi wiosłowych), o tym, że ze względu na silne wiatry jedyne drzewa na archipelagu to sztuczne nasadzenia w miastach. Do ciekawostek należy również to, iż mieszkańców wysp jest 1,75 razy mniej niż owiec. 

Wszystkim uczestnikom dziękujemy za aktywny udział w spotkaniu.

W niedzielę 17 listopada 2013r. o godz. 16:00 w Centrum Promocji Dialogu w Janikowie odbędzie się spotkanie podróżnicze z Marcinem Michalskim pt.: „WYSPY OWCZE – PRZEGAPIANY ARCHIPELAG”.

Marcin Michalski – współautor książki reportażowej „81:1. Opowieści z Wysp Owczych” nominowanej do nagród im. Beaty Pawlak i Traveler. Działa w zespole Projekt Føroyar – inicjatywy mającej na celu inspirowanie polsko-farerskich kontaktów kulturalnych i popularyzację wiedzy na temat Wysp Owczych. O archipelagu pisze także do prasy oraz na swoim blogu www.havnar.blogspot.com. Faroje uwielbił tak bardzo, że w zasadzie nie jeździ nigdzie indziej, nie licząc rowerowych ekskursji po Polsce.

Niedzielne spotkanie będzie podróżą do krainy zbiegów okoliczności. Będzie o jeździe hulajnogą przez apokaliptyczne krajobrazy i o spacerach po wyludnionych peryferiach. Trochę o sztormach co przewracają autobusy i igliwiu pachnącym oceanem. Przede wszystkim jednak o mieszkańcach Wysp Owczych, Farerach, którzy zaskakują wszechstronnością, mają swój własny język, parlament i orkiestrę symfoniczną, a także mnóstwo innych rzeczy, o które nie podejrzewalibyście 49-tysięcznego społeczeństwa.

Serdecznie zapraszamy! Wstęp wolny!

Dnia 10 września br. na zaproszenie Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w Janikowie w Centrum odbyły się warsztaty artystyczne prowadzone przez Pana Profesora Zbigniewa Sałaja.

W warsztatach uczystniczyła młodzież z janikowskiego Gimnazjum oraz uzdolnieni plastycznie amatorzy.

Pan Profesor opowiadał o ART BRUT (w języku polskim oznacza „surową, niefałszowaną sztukę”. Słowo „brut” – przymiotnik o wielu znaczeniach: dziki, nieokrzesany, pierwotny, prymitywny, surowy, nie opracowany, przywołuje na myśl przede wszystkim inne pojęcia takie jak „prostota” i „naturalność”, ale również „brak wykształcenia i blichtru”.

Wspominał także o Adolfie Wolfli oraz o meksykańskiej malarce – Fridzie Kahlo. 
Adolf Wolfli był szwajcarskim artystą malarzem i pisarzem zaliczanym do nurtu Art Brut. Najmłodszy z siedmiorga dzieci kamieniarza i praczki, w dzieciństwie porzucony przez ojca alkoholika, osierocony przez matkę gdy miał 9 lat. Dorastał w rodzinach zastępczych, często był ofiarą fizycznej i psychicznej przemocy. W 1883 roku zaciągnął się do wojska. W 1890 roku skazany na dwa lata więzienia za napaść na tle seksualnym na dwie małe dziewczynki, po trzeciej napaści w 1895 uznany za szalonego i zamknięty w zakładzie dla chorych psychicznie w Waldau. Rozpoznano u niego schizofrenię. W pierwszych latach choroby był agresywny i psychotyczny; od 1904 roku objawy psychozy zaczęły stopniowo ustępować, wtedy Wölfli zaczął tworzyć pierwsze rysunki. Między 1904 a 1906 powstało kilkadziesiąt rysunków ołówkiem. Lekarze psychiatrzy zwrócili na je uwagę, a jeden z nich, Walter Morgenthaler, kupił kilka z tych prac i zaopatrywał artystę w materiały. Morgenhalter opublikował też pracę poświęconą Wölfliemu, Ein Geisteskranker als Künstler. Kolekcja dzieł Wölfliego oraz rękopis jego autobiografii znajdują się w Berneńskim Kunstmuseum.

Frida Kahlo – słynąca z autoportretów. Życie Fridy Kahlo rozpoczęło się i zakończyło w Mexico City, w jej domu zwanym „Niebieskim domem” (Blue House). Kahlo, przez całe swoje życie twierdziła, że urodziła się 7 lipca 1910 roku, jednakże akt urodzenia podaje datę 6 lipca 1907 roku. Prawdopodobnym powodem takiego postępowania było pragnienie Fridy, aby jej życie a zwłaszcza jego początek było utożsamiane z narodzinami nowego Meksyku, którego historię datuje się na rok 1910 – rok meksykańskiej rewolucji. Sztuka Kahlo posiada bardzo wiele nawiązań do kultury meksykańskiej i indiańskiej. Z tego powodu często bywa określana jako sztuka naiwna (prymitywizm) bądź folkowa, nierzadko również jako surrealistyczna. Charakterystyczną tematyką poruszaną przez Kahlo w malarstwie było cierpienie i ból fizyczny. Nawiązania te związane były bezpośrednio z jej problemami zdrowotnymi ciągnącymi się od wieku dziecięcego (polio w 6 roku życia), które dodatkowo „wsparły” konsekwencje wypadku samochodowego w okresie nastoletnim.

W minioną niedzielę odbyło się uroczyste otwarcie wystawy eksponatów połączone z prelekcją kpt. Józefa Gawłowicza pt.: „Sztuka Islamu”.

Kapitan Józef Gawłowicz większą część życia spędził na morzu. Człowiek, który w swoich opowieściach oraz książkach przytacza liczne przykłady z życia ludzi morza. W większości są to Jego doświadczenia, które nabył podczas wieloletniej pracy na wszystkich oceanach naszego globu. 

Wystawa „Sztuka Islamu” jest kolejną formą dialogu pomiędzy Królestwem Arabii Saudyjskiej a Polską – Janikowem, poprzez udostępnienie zwiedzającym finezyjnej sztuki islamu nie realizującej się w malarstwie sztalugowym ani rzeźbie, ale we wspaniałym zdobnictwie przedmiotów metalowych i kaligrafii. 
Kolekcja zawiera kilkadziesiąt eksponatów różnych mistrzów islamskich oraz z różnych epok. Wyjątkiem jest wiedeńska miniaturowa rzeźba modlącego się muzułmanina ze względu na jego ekspresję artystyczną i religijną.